برای ترک اعتیاد چه بخوریم؟ | تجربه‌ای فراتر از تغذیه سالم در مرکز ترک اعتیاد نوروسنتر 1404

ترک اعتیاد فقط یک تصمیم ذهنی یا اراده لحظه ای نیست، بلکه یک فرآیند عمیق جسمی و روانی است که بدن در آن تحت فشار شدید قرار می گیرد. بسیاری از افرادی که وارد مسیر ترک می شوند، با علائمی مانند بی قراری، اضطراب، دردهای عضلانی، بی خوابی، ضعف شدید و نوسانات خلقی روبرو می شوند. یکی از مهم ترین عواملی که می تواند شدت این علائم را کاهش دهد و شانس موفقیت در ترک را بالا ببرد، تغذیه صحیح و هدفمند است.

سوالی که اغلب بیماران و خانواده ها می پرسند این است که «برای ترک اعتیاد چه بخوریم تا بدن زودتر قوی شود و وسوسه کمتر شود؟». واقعیت این است که مواد مخدر در طول زمان ذخایر حیاتی بدن را تخلیه می کنند و باعث کمبود شدید ویتامین ها، مواد معدنی و حتی اختلال در عملکرد مغز می شوند. بدون جبران این کمبودها، ترک می تواند بسیار سخت تر و پرخطرتر باشد.

در این مقاله، به صورت علمی، کاربردی و کاملاً قابل اجرا توضیح می دهیم که در دوران ترک اعتیاد چه غذاهایی مفید هستند، چه مواد غذایی باید حذف شوند و چرا تغذیه نقش مکمل اما حیاتی در درمان دارد. هدف این راهنما این است که به شما کمک کند با آگاهی بیشتر و تصمیم های درست تر، مسیر ترک را با آسیب کمتر و پایداری بیشتر طی کنید.

چرا تغذیه در دوران ترک اعتیاد حیاتی است؟

اعتیاد فقط مغز را درگیر نمی کند، بلکه تمام سیستم های بدن از جمله دستگاه گوارش، سیستم عصبی، کبد، کلیه ها و تعادل هورمونی را دچار اختلال می کند. مصرف طولانی مدت مواد مخدر باعث می شود جذب مواد مغذی کاهش یابد و بدن نتواند از غذایی که می خورد به درستی استفاده کند. نتیجه این وضعیت، ضعف بدنی، کاهش تمرکز، افسردگی و افزایش میل به مصرف مجدد است.

در زمان ترک، بدن وارد یک وضعیت بحرانی می شود. سیستم عصبی تلاش می کند بدون ماده مخدر دوباره تعادل خود را به دست آورد، اما برای این کار به مواد اولیه نیاز دارد. ویتامین ها، مواد معدنی، پروتئین و اسیدهای چرب سالم همان سوختی هستند که به مغز و بدن کمک می کنند تا خود را ترمیم کنند. اگر این سوخت تأمین نشود، علائم ترک شدیدتر شده و احتمال شکست درمان بالا می رود.

نکته مهم این است که تغذیه به تنهایی درمان اعتیاد نیست، اما بدون تغذیه مناسب، هیچ برنامه درمانی موفق نخواهد بود. تغذیه درست می تواند شدت درد و اضطراب را کم کند، خواب را بهبود ببخشد، خلق و خو را متعادل تر کند و توان جسمی فرد را برای ادامه مسیر درمان افزایش دهد. به همین دلیل، در مراکز درمان حرفه ای، تغذیه بخشی جدایی ناپذیر از برنامه ترک محسوب می شود.

اعتیاد چگونه باعث کمبود مواد مغذی در بدن می شود؟

یکی از اثرات پنهان اما بسیار مخرب اعتیاد، تخریب تدریجی ذخایر تغذیه ای بدن است. بسیاری از مواد مخدر باعث کاهش اشتها، اختلال در هضم غذا و آسیب به روده می شوند. در نتیجه، حتی اگر فرد غذا بخورد، بدن قادر به جذب کامل ویتامین ها و مواد معدنی نیست. این مسئله به مرور زمان منجر به کمبودهای شدید و فرساینده می شود.

از طرف دیگر، برخی مواد مانند الکل و مواد افیونی، مستقیماً متابولیسم ویتامین های گروه B، منیزیم و سایر ریزمغذی ها را مختل می کنند. این کمبودها نقش مهمی در بروز افسردگی، تحریک پذیری، بی خوابی و خستگی مزمن دارند. بسیاری از علائمی که به عنوان علائم ترک شناخته می شوند، در واقع نتیجه همین کمبودهای تغذیه ای هستند.

درک این نکته بسیار مهم است که بازسازی بدن پس از اعتیاد زمان بر است، اما با تغذیه صحیح می توان این روند را تسریع کرد. زمانی که بدن دوباره مواد مغذی لازم را دریافت کند، سیستم عصبی آرام تر می شود، تحمل فرد در برابر فشار ترک بالا می رود و احتمال بازگشت به مصرف به شکل قابل توجهی کاهش پیدا می کند.

مهم ترین مواد مغذی در دوران ترک اعتیاد

پس از قطع مصرف مواد مخدر، بدن وارد مرحله ای می شود که نیاز آن به مواد مغذی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا می کند. سیستم عصبی در تلاش است تعادل شیمیایی خود را بازیابی کند، عضلات و اندام ها نیاز به ترمیم دارند و مغز برای تولید انتقال دهنده های عصبی به منابع تغذیه ای کافی احتیاج دارد. اگر این نیازها به درستی تامین نشوند، علائم ترک شدیدتر و روند بهبودی کندتر خواهد شد.

تمرکز در رژیم غذایی دوران ترک باید بر مواد مغذی ای باشد که بیشترین نقش را در کاهش اضطراب، بهبود خواب، افزایش انرژی و ترمیم مغز دارند. در ادامه، مهم ترین این ترکیبات را به زبان ساده اما دقیق بررسی می کنیم تا بتوانید انتخاب های آگاهانه تری در تغذیه روزانه خود داشته باشید.

ویتامین های گروه B

ویتامین های گروه B از حیاتی ترین ریزمغذی ها در دوران ترک اعتیاد هستند. مصرف طولانی مدت بسیاری از مواد مخدر، به ویژه الکل و مواد افیونی، باعث کاهش شدید این ویتامین ها در بدن می شود. کمبود ویتامین های B می تواند خود را به صورت خستگی مزمن، افسردگی، بی حوصلگی، اختلال تمرکز و تحریک پذیری شدید نشان دهد.

ویتامین هایی مانند B1، B6، B9 و B12 نقش مستقیمی در عملکرد سیستم عصبی و تولید انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و سروتونین دارند. تامین کافی این ویتامین ها می تواند به کاهش نوسانات خلقی، افزایش تمرکز و بهبود خلق کمک قابل توجهی کند. به همین دلیل، در بسیاری از برنامه های ترک حرفه ای، توجه ویژه ای به دریافت کافی ویتامین های گروه B می شود.

منیزیم

منیزیم یکی از مواد معدنی کلیدی در دوران ترک اعتیاد است که اغلب نادیده گرفته می شود. این ماده معدنی نقش مهمی در آرام سازی سیستم عصبی، کاهش انقباضات عضلانی و بهبود کیفیت خواب دارد. کمبود منیزیم می تواند علائمی مانند بی قراری، لرزش، اضطراب و گرفتگی عضلات را تشدید کند که همگی از علائم شایع ترک هستند.

مصرف کافی منیزیم به بدن کمک می کند واکنش های عصبی به استرس کاهش پیدا کند و فرد بتواند راحت تر با فشارهای جسمی و روانی ترک کنار بیاید. بسیاری از افرادی که در دوران ترک منیزیم کافی دریافت می کنند، کاهش محسوس بی قراری و بهبود خواب را تجربه می کنند.

پروتئین با کیفیت

پروتئین فقط برای عضلات نیست، بلکه نقش حیاتی در بازسازی مغز و سیستم عصبی دارد. مغز برای تولید مواد شیمیایی مهم مانند دوپامین، سروتونین و نوراپی نفرین به اسیدهای آمینه حاصل از پروتئین نیاز دارد. در دوران اعتیاد، این فرآیندها به شدت مختل می شوند و دریافت کافی پروتئین به ترمیم آنها کمک می کند.

رژیم غذایی فقیر از پروتئین می تواند باعث ضعف، کاهش انرژی، بی حالی و افزایش ولع مصرف شود. در مقابل، دریافت منظم پروتئین با کیفیت باعث پایداری قند خون، افزایش انرژی و بهبود تمرکز ذهنی می شود که همه این عوامل در موفقیت ترک نقش مهمی دارند.

اسیدهای چرب امگا ۳

اسیدهای چرب امگا ۳ از مهم ترین ترکیبات تغذیه ای برای سلامت مغز هستند. تحقیقات نشان داده اند که کمبود امگا ۳ با افزایش افسردگی، اضطراب و مشکلات تمرکز ارتباط مستقیم دارد. در افراد در حال ترک، این کمبودها می توانند علائم روانی ترک را تشدید کنند.

دریافت امگا ۳ به کاهش التهاب مغزی، بهبود خلق و خو و حمایت از عملکرد طبیعی نورون ها کمک می کند. افرادی که در دوران ترک منابع کافی امگا ۳ مصرف می کنند، معمولا ثبات روانی بهتری را تجربه می کنند و کمتر دچار نوسانات شدید خلقی می شوند.

آب و هیدراتاسیون بدن

کم آبی یکی از مشکلات شایع در افراد در حال ترک اعتیاد است، به ویژه در کسانی که سابقه مصرف الکل یا مواد محرک داشته اند. کمبود آب می تواند علائمی مانند سردرد، خستگی، تحریک پذیری و کاهش تمرکز را تشدید کند و روند بهبودی را کند نماید.

نوشیدن آب کافی به دفع سموم از بدن، بهبود عملکرد کلیه ها و تنظیم دمای بدن کمک می کند. هیدراتاسیون مناسب همچنین نقش مهمی در کاهش شدت علائم جسمی ترک دارد و به فرد کمک می کند احساس سبکی و انرژی بیشتری داشته باشد.

فیبر و آنتی اکسیدان ها

در بسیاری از افراد در حال ترک، دستگاه گوارش دچار اختلال می شود و مشکلاتی مانند یبوست یا نفخ شایع هستند. فیبر غذایی به بهبود عملکرد روده کمک می کند و باعث می شود بدن مواد زائد و سموم را راحت تر دفع کند. این موضوع به احساس سبکی و بهبود وضعیت جسمی کمک قابل توجهی می کند.

آنتی اکسیدان ها نیز نقش مهمی در کاهش آسیب های سلولی ناشی از مصرف طولانی مدت مواد مخدر دارند. این ترکیبات به ترمیم بافت ها و کاهش التهاب کمک می کنند و فرآیند بازسازی بدن را تسریع می نمایند. به همین دلیل، توجه به دریافت کافی فیبر و آنتی اکسیدان ها در دوران ترک بسیار اهمیت دارد.

در دوران ترک اعتیاد چه غذاهایی بخوریم؟

انتخاب غذا در دوران ترک اعتیاد نباید تصادفی یا سلیقه ای باشد. هر ماده غذایی که مصرف می شود، می تواند یا به ترمیم بدن و کاهش علائم ترک کمک کند، یا برعکس، بی قراری، اضطراب و وسوسه را تشدید نماید. به همین دلیل، داشتن یک تصویر شفاف از غذاهای مفید و مضر، نقش بسیار مهمی در موفقیت فرآیند ترک دارد.

غذاهای مناسب در این دوران باید چند ویژگی کلیدی داشته باشند: تثبیت قند خون، تأمین مواد مغذی ضروری، حمایت از سیستم عصبی و کمک به سم زدایی بدن. در ادامه، مهم ترین گروه های غذایی توصیه شده برای دوران ترک اعتیاد را به صورت کاملاً کاربردی بررسی می کنیم.

غذاهای سرشار از پروتئین

پروتئین یکی از پایه های اصلی تغذیه در ترک اعتیاد است. مصرف کافی پروتئین به تولید انتقال دهنده های عصبی کمک می کند و نقش مهمی در کاهش ولع مصرف دارد. زمانی که بدن به میزان کافی پروتئین دریافت می کند، قند خون پایدارتر می شود و نوسانات خلقی کاهش پیدا می کند.

منابع مناسب پروتئین شامل گوشت مرغ و بوقلمون، ماهی، تخم مرغ، حبوبات، عدس، لوبیا، نخود و لبنیات با کیفیت هستند. بهتر است این منابع به صورت پخته، کم چرب و در وعده های منظم مصرف شوند تا فشار اضافی به دستگاه گوارش وارد نشود.

میوه ها و سبزیجات تازه

میوه ها و سبزیجات تازه از مهم ترین منابع ویتامین ها، مواد معدنی، فیبر و آنتی اکسیدان ها محسوب می شوند. مصرف منظم آنها به کاهش التهاب بدن، تقویت سیستم ایمنی و بهبود عملکرد دستگاه گوارش کمک می کند که همگی در دوران ترک اهمیت بالایی دارند.

سبزیجات برگ سبز، هویج، کلم بروکلی، فلفل دلمه ای، سیب، پرتقال، موز و انواع توت ها از گزینه های مناسب هستند. این مواد غذایی علاوه بر تأمین ریزمغذی ها، به دلیل داشتن فیبر، باعث بهبود حرکات روده و کاهش مشکلات گوارشی شایع در دوران ترک می شوند.

چربی های سالم

برخلاف تصور عموم، مصرف چربی های سالم در دوران ترک بسیار مفید است. این چربی ها به سلامت مغز کمک می کنند و نقش مهمی در تعادل خلق و خو دارند. حذف کامل چربی از رژیم غذایی می تواند باعث تشدید ضعف، کاهش تمرکز و افزایش تحریک پذیری شود.

منابع مناسب چربی های سالم شامل روغن زیتون، آووکادو، مغزها مانند گردو و بادام، و دانه هایی مانند تخم کتان و چیا هستند. استفاده متعادل از این مواد غذایی می تواند به کاهش اضطراب و حمایت از عملکرد طبیعی مغز کمک کند.

غلات کامل و کربوهیدرات های پیچیده

کربوهیدرات های پیچیده نقش مهمی در تثبیت قند خون و تأمین انرژی پایدار دارند. در دوران ترک، افت ناگهانی قند خون می تواند باعث بی قراری، ضعف و افزایش میل به مصرف شود. به همین دلیل، انتخاب نوع مناسب کربوهیدرات بسیار اهمیت دارد.

نان سبوس دار، برنج قهوه ای، جو دوسر و غلات کامل گزینه های مناسبی هستند که انرژی را به صورت تدریجی آزاد می کنند و باعث پایداری بیشتر وضعیت جسمی و روانی فرد می شوند.

لبنیات و منابع کلسیم

لبنیات با کیفیت می توانند به تأمین کلسیم، پروتئین و برخی ویتامین های گروه B کمک کنند. کلسیم نقش مهمی در عملکرد عضلات و سیستم عصبی دارد و دریافت کافی آن می تواند به کاهش برخی علائم جسمی ترک کمک نماید.

ماست، دوغ کم نمک، شیر کم چرب و پنیرهای سبک، در صورتی که فرد عدم تحمل لاکتوز نداشته باشد، می توانند بخشی از رژیم غذایی متعادل در دوران ترک باشند.

در دوران ترک اعتیاد چه غذاهایی مضر هستند؟

همان طور که برخی غذاها می توانند فرآیند ترک را آسان تر کنند، برخی دیگر به شدت مضر هستند و علائم ترک را تشدید می کنند. شناخت این مواد غذایی و پرهیز از آنها می تواند از بسیاری از شکست ها و بازگشت ها جلوگیری کند.

قند و شیرینی های مصنوعی

مصرف قندهای ساده و شیرینی های مصنوعی باعث نوسان شدید قند خون می شود. این نوسانات می توانند علائمی شبیه به علائم ترک ایجاد کنند، مانند بی قراری، تحریک پذیری و خستگی ناگهانی. در بسیاری از موارد، این وضعیت میل به مصرف مجدد مواد را افزایش می دهد.

نوشابه ها، شیرینی ها، بیسکویت های صنعتی، شکلات های فرآوری شده و کیک ها از جمله موادی هستند که بهتر است در دوران ترک تا حد امکان حذف شوند.

کافئین بیش از حد

کافئین می تواند سیستم عصبی را تحریک کند و علائمی مانند اضطراب، تپش قلب و بی خوابی را تشدید نماید. در افرادی که در حال ترک هستند، مصرف زیاد کافئین اغلب باعث افزایش بی قراری و کاهش کیفیت خواب می شود.

قهوه غلیظ، نوشیدنی های انرژی زا و چای پررنگ از جمله منابع کافئین بالا هستند که بهتر است مصرف آنها محدود یا در برخی افراد به طور موقت قطع شود.

غذاهای چرب و فرآوری شده

غذاهای سرخ شده، فست فودها و محصولات فرآوری شده فشار زیادی به کبد و دستگاه گوارش وارد می کنند. در حالی که بدن در دوران ترک در حال سم زدایی است، مصرف این غذاها می تواند فرآیند پاکسازی را مختل کرده و احساس سنگینی و خستگی را افزایش دهد.

پرهیز از سوسیس، کالباس، غذاهای آماده و تنقلات صنعتی یکی از مهم ترین اصول تغذیه ای در دوران ترک اعتیاد محسوب می شود.

نمک بیش از حد

مصرف زیاد نمک می تواند باعث اختلال در تعادل الکترولیت های بدن شود و علائمی مانند سردرد، تشنگی شدید و افزایش فشار خون ایجاد کند. این شرایط می توانند استرس جسمی را افزایش داده و تحمل فرد در برابر علائم ترک را کاهش دهند.

بهتر است در دوران ترک، مصرف غذاهای پرنمک مانند چیپس، آجیل های شور و غذاهای کنسروی به حداقل برسد.

تغذیه در ترک انواع مواد مخدر

نیازهای تغذیه ای بدن در دوران ترک برای همه افراد یکسان نیست. نوع ماده مصرفی، مدت زمان وابستگی و شدت مصرف، همگی تعیین می کنند که بدن با چه کمبودهایی روبرو است و چه علائمی شدیدتر بروز می کنند. به همین دلیل، توصیه های تغذیه ای باید تا حد امکان بر اساس نوع ماده مخدر تنظیم شوند تا اثرگذاری بیشتری داشته باشند.

در این بخش، به صورت تفکیک شده بررسی می کنیم که در ترک مواد مختلف مانند تریاک، الکل، متادون و مواد محرک، چه تغییراتی در بدن رخ می دهد و تغذیه مناسب چگونه می تواند به کنترل علائم و تسریع روند بهبودی کمک کند.

تغذیه در ترک تریاک و مواد افیونی

تریاک و سایر مواد افیونی اثر مستقیمی بر دستگاه گوارش، سیستم عصبی و تعادل هورمونی بدن دارند. یکی از شایع ترین مشکلات در مصرف کنندگان این مواد، یبوست مزمن، کاهش جذب مواد مغذی و ضعف عمومی بدن است. پس از قطع مصرف، بدن با دردهای عضلانی، بی قراری و اختلال خواب مواجه می شود که تغذیه می تواند نقش مهمی در کاهش آن داشته باشد.

در ترک تریاک، تمرکز تغذیه باید بر افزایش مصرف فیبر، مایعات و پروتئین باشد. سبزیجات پخته، میوه ها، سوپ های سبک، حبوبات و منابع پروتئین با هضم آسان به بهبود عملکرد روده و کاهش ضعف کمک می کنند. همچنین مصرف منابع طبیعی منیزیم می تواند به کاهش گرفتگی عضلات و آرام سازی سیستم عصبی کمک قابل توجهی کند.

تغذیه در ترک الکل

الکل یکی از مخرب ترین مواد از نظر تغذیه ای است. مصرف طولانی مدت الکل باعث کمبود شدید ویتامین های گروه B، آسیب به کبد و اختلال در جذب بسیاری از مواد مغذی می شود. در ترک الکل، علائمی مانند لرزش، اضطراب، تعریق شدید و اختلال خواب بسیار شایع هستند و در برخی موارد نیاز به مراقبت پزشکی جدی دارند.

در دوران ترک الکل، دریافت کافی ویتامین های گروه B اهمیت حیاتی دارد. رژیم غذایی باید سرشار از غلات کامل، سبزیجات برگ سبز، پروتئین با کیفیت و مایعات فراوان باشد. حذف کامل الکل و نوشیدنی های محرک مانند انرژی زاها ضروری است، زیرا این مواد می توانند علائم ترک را تشدید کرده و فشار زیادی به کبد وارد کنند.

تغذیه در ترک متادون

متادون اگرچه به عنوان داروی ترک استفاده می شود، اما مصرف طولانی مدت آن نیز می تواند باعث وابستگی و بروز علائم ترک خاص خود شود. افراد در حال ترک متادون اغلب با خستگی، دردهای عضلانی، بی خوابی و نوسانات خلقی روبرو هستند. همچنین متادون می تواند روی جذب کلسیم و منیزیم تاثیر منفی بگذارد.

در ترک متادون، مصرف منابع غنی از کلسیم، منیزیم و پروتئین اهمیت ویژه ای دارد. لبنیات با کیفیت، مغزها، دانه ها، سبزیجات سبز و منابع امگا ۳ می توانند به کاهش دردهای جسمی و حمایت از سیستم عصبی کمک کنند. تنظیم وعده های غذایی منظم نیز به کاهش ضعف و نوسان انرژی کمک می کند.

تغذیه در ترک مواد محرک مانند شیشه

مواد محرک مانند شیشه اثرات شدیدی بر مغز، خلق و خو و الگوی خواب دارند. مصرف این مواد باعث افزایش مصرف انرژی، کاهش شدید اشتها و تخلیه ذخایر تغذیه ای بدن می شود. پس از قطع مصرف، افراد معمولاً دچار افسردگی، خستگی شدید و خواب آلودگی می شوند.

تغذیه در ترک مواد محرک باید بر بازسازی انرژی و حمایت از مغز تمرکز داشته باشد. وعده های غذایی کوچک اما مغذی، مصرف پروتئین کافی، چربی های سالم و کربوهیدرات های پیچیده کمک می کنند تا سطح انرژی به تدریج متعادل شود. همچنین پرهیز از کافئین و قندهای ساده در این دوران بسیار سخت است، زیرا می توانند نوسانات خلقی را تشدید کنند.

نمونه برنامه غذایی ۷ روزه در دوران ترک اعتیاد

داشتن یک برنامه غذایی مشخص باعث می شود فرد در دوران ترک سردرگم نباشد و بدن او در ساعات منظم، مواد مغذی مورد نیاز را دریافت کند. نمونه برنامه زیر یک الگوی عمومی است و می تواند بر اساس شرایط جسمی، نوع ماده مصرفی و نظر پزشک یا متخصص تغذیه شخصی سازی شود.

روز اول

صبحانه: نان سبوس دار، تخم مرغ آب پز، یک عدد موز
ناهار: برنج قهوه ای، مرغ آب پز یا گریل شده، سبزیجات پخته
شام: سوپ سبزیجات یا عدس با نان سبوس دار

روز دوم

صبحانه: جو دوسر با شیر کم چرب و مقداری گردو
ناهار: ماهی کبابی، سالاد سبزیجات تازه با روغن زیتون
شام: ماست، نان سبوس دار و سبزی خوردن

روز سوم

صبحانه: املت ساده با گوجه و نان سبوس دار
ناهار: خوراک لوبیا یا عدس، برنج قهوه ای
شام: سوپ مرغ سبک

روز چهارم

صبحانه: تخم مرغ، نان سبوس دار، یک عدد سیب
ناهار: گوشت بوقلمون یا مرغ با سبزیجات بخارپز
شام: سالاد ساده به همراه منبع پروتئین سبک

روز پنجم

صبحانه: ماست و میوه تازه به همراه مقداری مغزها
ناهار: خوراک سبزیجات و حبوبات
شام: سوپ یا آش سبک کم نمک

روز ششم

صبحانه: نان سبوس دار، پنیر کم نمک، گردو
ناهار: ماهی یا مرغ، سالاد سبزیجات
شام: تخم مرغ آب پز و سبزیجات

روز هفتم

صبحانه: جو دوسر یا نان سبوس دار با عسل طبیعی کم مقدار
ناهار: غذای پخته خانگی با چربی کم
شام: غذای سبک و زود هضم

آیا تغذیه به تنهایی برای ترک اعتیاد کافی است؟

تغذیه سالم یک بخش حیاتی از فرآیند ترک اعتیاد است، اما به تنهایی کافی نیست. اعتیاد یک بیماری جسمی و روانی است و درمان آن نیاز به برنامه ای جامع شامل مراقبت پزشکی، حمایت روانشناختی و اصلاح سبک زندگی دارد. تغذیه مناسب می تواند شدت علائم را کاهش دهد، اما جایگزین درمان تخصصی نمی شود.

افرادی که تحت نظر تیم درمانی و پزشک متخصص اقدام به ترک می کنند، نه تنها علائم کمتری را تجربه می کنند، بلکه احتمال موفقیت بلندمدت آنها نیز بسیار بیشتر است. به همین دلیل، توصیه می شود همزمان با اصلاح رژیم غذایی، از خدمات درمانی معتبر استفاده شود.

سوالات متداول درباره تغذیه در ترک اعتیاد

آیا در دوران ترک می توان مکمل غذایی مصرف کرد؟

در بسیاری از موارد، بدن دچار کمبود ویتامین ها و مواد معدنی است، اما مصرف مکمل ها باید فقط با نظر پزشک انجام شود. مصرف خودسرانه مکمل ها می تواند به بدن آسیب بزند.

کم اشتهایی در دوران ترک طبیعی است؟

بله، کاهش اشتها یکی از علائم شایع دوران ترک است. استفاده از وعده های کوچک اما مغذی می تواند کمک کننده باشد.

نقش آب در ترک اعتیاد چیست؟

نوشیدن آب کافی به سم زدایی بدن، کاهش سردرد و بهبود عملکرد کلی بدن کمک می کند و یکی از ساده ترین اما مهم ترین اصول تغذیه در ترک است.

آیا مصرف قهوه در دوران ترک مجاز است؟

در بسیاری از افراد توصیه می شود مصرف قهوه و کافئین محدود شود، زیرا می تواند اضطراب و بی قراری را تشدید کند.

جمع بندی و نقش نوروسنتر در ترک اصولی اعتیاد

ترک اعتیاد یک مسیر چندبعدی است که نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد. تغذیه صحیح، اگر در کنار درمان پزشکی و روانشناختی قرار گیرد، می تواند روند بهبودی را تسریع کرده و کیفیت زندگی فرد را به شکل محسوسی افزایش دهد.

در مرکز ترک اعتیاد نوروسنتر، برنامه درمانی هر فرد به صورت اختصاصی طراحی می شود. حضور پزشکان، روانشناسان و تیم درمانی مجرب باعث می شود تغذیه، دارودرمانی و حمایت روانی به صورت یکپارچه و علمی اجرا شود. اگر شما یا عزیزانتان تصمیم به ترک اصولی و ایمن اعتیاد گرفته اید، نوروسنتر می تواند همراه مطمئنی در این مسیر باشد.